Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Cause you had a bad day

Και ακόμα ένα βράδυ στο μπαλκόνι μου αναλογίζοντας, φεύγει. Κάθομαι στο laptop και δεν έχω τί να κάνω. Οπότε, λέω ας γράψω ακόμα ένα άρθρο τί έχω να χάσω; Η αλήθεια είναι, πως είχα δύσκολη μέρα. Και δεν ανοίχτηκα σε κανέναν για αυτήν, με αποτέλεσμα να με έχει πιάσει η αναπνοή μου από το βάρος. Οπότε τί πιο σωστό να τα βγάλω όλα στο blog. Έτσι και αλλιώς, μόνο αυτό θα κάτσει να ακούσει σιωπηλά, αυτά που έχω να πω. Γιατί πάντα αυτό χρειάζομαι: κάποιον να με ακούει σιωπηλά. Να μη λέει τίποτα, απλά να ακούει. Όμως όλοι λένε. Και πολλές φορές λένε άσχετα πράγματα, λες και δεν έχουν ακούσει ούτε λέξη από αυτά που τους εξομολόγήθηκες. Ο καθένας φυσικά για ότι τον απασχολεί θα νοιαστεί. Δεν τους κακολογώ! Μια διαπίστωση κάνω. Έχω βάλει στην επανάληψη το"Walk" του Ludovico Einaudi, μελωδία που με αφήνει να συνεχίζω να σκέφτομαι.  Ο γείτονάς μου, δεν έχει σταματήσει να καθαρίζει το αμάξι του ενώ είναι 1:50 το ξημέρωμα. Αλλά δικαίωμα του είναι, ας το κάνει ότι θέλει (αφού δεν νυστάζει). Η μέρα μου ξεκίνησε φυσιολογικά όπως όλες. Βρέθηκα με φίλους, έκανα χαζομάρες, γέλασα. Όμως γύρω στο μεσημεράκι έγινε κάτι που μου χάλασε όλη την διάθεση. Κάτι που σε κάνει να σκέφτεσαι όλη την υπόλοιπη μέρα, πώς θα ήταν η ζωή σου ΑΝ έκανες ένα πράγμα διαφορετικό. Σκέφτεσαι και σκέφτεσαι τα γιατί και τα πως. Και (ως συνήθως) δεν καταλήγεις πουθενά. Έχουμε μάθει όλοι να λέμε "όλα για κάποιο λόγο γίνονται", όμως υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν υπάρχει ούτε ένας σωστός λόγος που συμβαίνουν. Απλά γίνονται για να μας τυραννάναι. Και εκεί είναι που σκέφτεσαι "γιατί σε μένα;" " τί έχω κάνει, τί αμαρτίες πληρώνω;" . Όταν κάτι δεν είναι να γίνει δε θα γίνει! Όσο και να το πολεμάς, όσο και να ψάχνεις τα γιατί και τα αλλά. Το μόνο που καταφέρνεις είναι να χαλιέσαι εσύ ο ίδιος και απάντηση να μη παίρνεις. Πάντα ήθελα να ήμουν τυχερή στη ζωή μου. Δεν ζητούσα ποτέ να είμαι ούτε όμορφη, ούτε έξυπνη, μόνο τυχερή! Η τύχη σου φέρνει τόσα πολλά καλά, που και όμορφος και έξυπνος να μην είσαι, κάτι θα καταφέρεις στη ζωή σου. Είμαι μόλις 19 ετών, και νιώθω ότι δεν έχω τίποτα να περιμένω από την ζωή μου, πως δεν έχει κανένα νόημα. Είναι τραγικό, το ξέρω. Ξέρω ότι θα το μετανιώσω όταν θα είναι αργά. Όμως όταν δεν συμβαίνει ούτε ΈΝΑ καλό στη ζωή σου, ούτε ένα τόσο δα μικρό, τί να σκεφτώ και εγώ; Ζω σε ένα κόσμο που δε πάει πουθενά, που δεν δίνει ευκαιρίες, μόνο παίρνει. Προσπαθώ να συνεισφέρω στην οικογένεια μου και δε μπορώ. Δεν θέλω να καταλήξω να είμαι μίζερη. Θέλω να ζήσω. Διαβάζουμε μια ζωή να μπούμε σε μια σχολή, να μάθουμε γλώσσες και γιατί; Ούτε για μια απλή πωλήτρια δεν σε παίρνει κάποιος. Τί άλλο πρέπει να κάνω; Ας μου πει κάποιος! Προσπαθώ να κρατήσω τα δάκρυά μου καθώς τα γράφω αυτά. Το κλάμα δε θα αλλάξει τίποτα (φταίει και η μελωδία). Το σιχαίνομαι όταν γίνεται αυτό. Όταν φτάνει η μέρα που σκας και δεν αντέχεις άλλο. Απλά δεν μπορώ να τις ελέγξω αυτές τις μέρες και πώς να τις κάνω να περάσουν. Να ευχόμαστε να είναι σπάνιες και λίγες...


Until next time...
XXX

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

SOTD (song of the day)

Wake me up- Avicii



"So wake me up when it's all over
When I'm wiser and I'm older
All this time I was finding myself
And I didn't know I was lost"




Until next time...
XXX

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Vacation Vol.3

Say it loud, I'm Greek and I'm proud!